|Thursday, November 23, 2017
Bρίσκεστε: Home » Featured » 4 συνήθη μοτίβα ερωτικών σχέσεων. Εσείς σε ποιό ανήκετε;

4 συνήθη μοτίβα ερωτικών σχέσεων. Εσείς σε ποιό ανήκετε; 

sxeseis

Όταν δίνεις την αγάπη σου σε κάποιον προσφέρεις  οτι πιο πολύτιμο διαθέτεις.  Είναι σαν να στέκεσαι  μπροστά του γυμνό/η. Εάν αυτός αντί να σφίξει επάνω του αυτήν την αγάπη με δέος, την πετάξει και την τσαλαπατήσει αισθάνεσαι πίκρα και θυμό. Πότε όμως σας πρόδωσαν ή πότε προδώσατες εσείς; Τι χαλάει μια σχέση; Τι θεωρεί ο καθένας ισορροπημένη σχέση;

1.    Ισορροπημένη σχέση

Το ισορροπημένο ζευγάρι είναι εκείνο που έχει καταφέρει να βρεί την ιδανική απόσταση που χρειάζεται να υπάρχει ανάμεσα τους ώστε ούτε να πνίγονται ούτε να μιώθουν μόνοι. Το ισορροπημένο ζευγάρι κρατιέται απο το ένα χέρι, που υποδηλώνει την συντροφικότητα, ενω διατηρεί το άλλο χέρι του ελεύθερο, που είναι η ελευθερία του καθενός. Η απόσταση που έχουν μεταξύ τους είναι διαφορετική  για το κάθε ζευγάρι. Αρκεί να μη λύσουν τα χέρια απο τα οποία κρατιούνται.

2.    Σχέση αποξένωσης

Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της σχέσης είναι το «μακριά». Υπάρχει το «εγω» και το «εσύ». Σε αυτή τη περίπτωση το ζευγάρι στέκεται πλάτη με πλάτη. Δεν ακουμπάνε αρα δε σχετίζονται. Δε βλέπει ο ένας τον άλλο και το αποτέλεσμα συνήθως είναι να νοιώθουν και οι δύο μόνοι. Συχνά κρατάει κάποια απόσταση γιατί φοβάται να γύρει το κεφάλι του/της όταν το έχει ανάγκη. Βλέπετε, κάποτε η ανεξαρτησία «μου» είναι πιο σημαντική.

3.    Σχέση Εξάρτησης

Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της σχέσης είναι το πολύ κοντά. Το χαρακτηριστικό αυτής της της σχέσης είναι η μέγιστη συντροφικότητα αλλά καθόλου αυτονομία. Εαν αγκαλιαστείς σφιχτά με τον σύντροφο σου μπορεί στην αρχή να νιώσεις ζεστασιά, αλλά καθώς περνάει η ώρα θα σκάσεις και θα έχεις την ανάγκη να πάρεις αέρα! Παρασφίγγω τον σύντροφο μου σημαίνει τον πνίγω.

Συνήθως οι άνθρωποι που έχουν την ανάγκη της προσκόλλησης, επιζητούν μια επανορθωτική σχέση για παρελθόντες τραυματικές σχέσεις. Π.χ. έλλειψη της μητρικής  αγάπης. Ο σύντροφος όμως εαν δυσανασχετήσει τότε απομακρύνομαι και ξαναζώ την σχέση με την μητέρα και είμαι δυστυχισμένος/νη.

4.    Η σχέση της εξαρτημένης αποξένωσης

Το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της σχέσης είναι δύο άτομα επιφανειακά ανεξάρτητα με μια αποξενωμένη σχέση, αλλα κατα βάθος ανίκανα να ζήσουν μόνα τους. Ο ένας βάζει τρικλοποδιά στον άλλο ή τον σφίγγει απο το λαιμό εμποδίζοντας και στις δύο περιπτώσεις την ανάπτυξη του ατόμου. Για να καταλήξουν τα ατομα σε μια τέτοια σχέση θα έχουν δύο έντονους φόβους.

Τον φόβο οτι ο άλλος θα τους ισοπεδώσει – και γι αυτό κρατούν την μεταξύ τους απόσταση-, και τον φόβο της εγκατάλειψης που τους κρατάει κοντά. Στα ζευγάρια αυτά  όταν ο ένας πλησιάζει ο άλλος απομακρύνεται, ενώ οταν ο άλλος απομακρύνεται τότε ο άλλος τρέχει ξωπίσω του.  Είναι αυτό που λέμε «μαζί δε κάνουνε και χώρια δε μπορούνε.» Τα δύο άτομα σέρνουν αυτή τη σχέση μεσα στα χρόνια με μια σειρά απο «χωρισμούς» και επανασυνδέσεις κρατώντας σταθερή την απόσταση αποξένωσης, ενώ ταυτόχρονα είναι εξαρτημένοι ο ένας απο τον άλλο.

Για να ανθίσει η αγάπη χρειάζεται και φροντίδα, όπως κάθε λουλούδι. Χρειάζεται όμως και αυτονομία. Στην ίδια γλάστρα δύο διαφορετικά λουλούδια δύσκολα αναπτύσσονται αρμονικά.

 

Share via email

Add a Comment

You must be logged in to post a comment.